۰۸ آذر ۱۳۹۱

خداوند چشم و گوش همه ما را (به اندازه کافی!) باز کند

ـ ... این‌طور نگاه کردن خطای مطلق است. "سکوت" ایرانیان در واقع نوعی فریاد برای عدالت و آزادی‌ست [کف حضار]. و "بی‌عملی" آن‌ها اعتراض مدنی بزرگی است به وسعت ایران عزیز [کف حضار].

ـ ببخشید، من نه این فریاد را می‌شنوم، نه چیزی از آن اعتراض مدنی می‌بینم!

ـ ای ضدایرانی که نمی‌دانم چرا شما را با چنین بضاعت قلیل به این مجلس راه داده‌اند [کف حضار]/ این فریادها را بایستی با گوش جان شنید! و آن اعتراض را به چشم دل دید! وای بر کسانی که گوش جان آنان کر و چشم دل آنان کور است [کف حضار].

۴ نظر:

ادریس گفت...

:) کفِ حضار یا کف کردنِ حضار..

روزبه گفت...

عالی بود! :)

مانی ب. گفت...

:)

هيچكس گفت...

ما اهل توجيهيم.اهل بزرگ نمايي.اهل تفسير به راي و خلاصه نشان دادن چيزي كه نيستيم .تظاهر.و البته آنقدر خوب به خودمان هم دروغ مي گوييم كه هي " كف حضار"!