۱۵ خرداد ۱۳۹۱

شهروند جهان

عبارتی هست که پیشترها در حاشیه بحث گلوبالیزاسیون مطرح شد. در واقع پاسخی برای این سؤال که: در جهانی که قواعد آن تغییر کرده است [تغییری بنیادین که آن را در زمره بزرگترین و همه‌جانبه‌ترین تغییرات تاریخی می‌دانند]، چگونه عمل کنیم؟

«جهانی فکر کن، محلی عمل‌کن».
معنای این عبارت ممکن است یک بار این باشد:
حال که جهان به سوی هم‌‌رنگی می‌رود، باید از نابودی برخی تک‌رنگ‌های ضعیف و کوچک جلوگیری کنیم [دولت‌های اروپایی برای حفاظت از رسوم گوناگون محلی، حتی از لهجه‌های محلی که تا پیش از تشکیل یونیون اروپایی هیچ‌کس به آن توجهی نمی‌کرد، بودجه در نظر می‌گیرند].
یک بار دیگر این:
برای این‌که بتوان طبق نظم جدید در این جهانی که فاصله‌ها در آن کم شده است زندگی کرد، بایستی برای حل معضلات «محلی» (فقر، فجایع محیط زیست، جنگ ...) خواسته، تمایلات و فرهنگ مردم آن محل را دخالت داد.

اما به این عبارت می‌شود وسیع‌تر نگاه کرد. در این صورت با یک توصیه فردی نیز مواجه‌ایم: اگر می‌خواهید کارخانه‌ای بسازید، گیتاریست یا نوازنده پیانو هستید، اقتصاددان، جامعه‌شناس، نویسنده، عکاس یا خبرنگارید، فعال مدنی یا تحلیلگر سیاسی هستید، یا جوانی که می‌خواهد رشته تحصیلی خود را انتخاب کند، فرقی نمی‌کند. درجه توفیق شما بیشتر از این که به «اخلاص عمل»، هوش، استعداد و زرنگی شما بستگی داشته باشد، وابسته به این است که پیش از عمل، ببینید در جهان چه خبر است.

۲ نظر:

حامد قرباتی گفت...

عزیز من تصور می کنم فعل داخل کروشه ی دوم "در نظر می گیرند" درست باشد.

مانی ب. گفت...

مرسی درستش کردم.
(عبارت بندی اولیه این شکلی بود: درکشورهای اروپایی ...)