ه‍.ش. ۱۳۹۰ فروردین ۶, شنبه

وبلاگ منتخب بروبچه‌های محل

برای انتخاب وبلاگ‌ها در مسابقه دویچه‌وله٬ می‌توانید هر بیست‌وچهارساعت یک بار رأی بدهید!
«امیدوارم فکری به حال این موضوع (۲۴ ساعت یه بار رای دادن) بکنن. با این قانون نمیشه گفت وبلاگ منتخب بینندگان باید گفت وبلاگ منتخب برو بچه های محل ((( : !». +
جمله بالا از وحید نیک‌گو است که وبلاگ او («هفت») کاندیدای بخش اول مسابقه دویچه‌وله است.

امین ثابتی هم نویسنده وبلاگ «ندای امروز» یکی دیگر از وبلاگ‌های کاندید شده این مسابقه است. گفتگوی زیر را از صفحه فرندفید امین برداشته‌ام:
«امین: آقایان و خانوم‌ها. از مسابقه‌ی وبلاگی دویچه‌وله گاف گرفتم در حد تیم ملی :).
پرهام: چی؟
امین: از همین الان بگم رأی‌گیری‌اش کشک است :). فقط جان من به من حمله نکنید که رأی‌ام کم هست و دارم بامبول درمیارم! اما نتایج الکی هست ... الان یک مورد را در نظر دارم که باید زمان بدم تا جواب بده.
وحید: هر بیست‌وچهارساعت میشه رأی داد و تو بررسی‌ای که من کردم متوجه شدم بیشتر تغییر در رأی‌ها زمانیه که بیست‌وچهارساعت تموم میشه. در یک زمان خاص رأی‌ها با اختلاف زیاد تغییر می‌کنه و در زمان‌های دیگه ثابت و کم تحرک می‌مونه.
امین: وحید اسکایپ یا جیتاک داری که حرف بزنیم؟ روی اسکایپ بهتر هست. ... برای من سؤال بود که چرا آمار داره این‌جوری تغییر می‌‌کنه؟».

«برای من سؤال بود که چرا ...»
این جمله برای من یک معیار است. من نسبت به آدم‌هایی که «برای‌شان سؤال است که چرا»٬ مستقل از این‌که در یافتن جواب «چراها» موفق یا ناموفق باشند٬ احترام ویژه‌ای حس می‌کنم. از این‌جور آدم‌ها می‌شود چیز یاد گرفت٬ معاشرت با این جور آدم‌ها لذت بخش٬ و ارتباط با آن‌ها ارزشمند است.
به همین‌خاطر وقتی در فرندفید به این گفتگو برخوردم٬ خوشحال شدم. با خودم گفتم٬ این‌ها متعلق به همان قشر جدیدی هستند که تحت عنوان «جوان‌هایی که تکنولوژی مدرن را می‌شناسند» از آن‌ها یاد می‌شود. نه از آن نوعی که به «باد آستین» خود می‌نازند٬ بلکه از آن نوع که تأملات و چراهای مخصوص خود را دارند. (حالا من نمی‌دونم این بچه‌ها چندساله هستند. به هر حال به نسل بعد از من تعلق دارند٬ و من هم به بچه‌های نسل پیش از خودم می‌گم «جوون»٬ حالا هر سنی که می‌خوان داشته باشن!).
خب٬ برگردیم به موضوع:
امین: منتظر آماری هستم که به دستم برسه تا مسابقه‌ی دویچه‌وله را مورد بررسی قرار بدم :)­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­
امین[مدتی بعد]: کسی برنامه‌ای می‌شناسه که مثلا هر ساعت اسکرین‌شات بگیره؟

[اگر الان با خودتان می‌گویید «وای خدایا! هر ساعت چی بگیره؟» هیچ نگران نباشید من هم مثل شما نمی‌دونم اسکرین‌شات چیه و نمی‌تونم جواب سؤال امین‌رو بدم٬ اما جای نگرانی نیست٬ به‌جاش عده‌ی دیگه‌ای هستن که بدونن]

آرمان: Snagit
مسعود: Snag it
[دیدید گفتم! توی یه جمع سه‌نفره٬ دونفرشون میدونن!]

مسعود: من با این برنامه از یه سیستمی هر دقیقه اسکرین شات گرفتم گذاشتم تو فولدر دراپ باکسم که با لپتاپم از یه جا با سرعت پایین پیشرفت یه عملیاتی رو تحت نظر داشته باشم.
امین: من هر یک ساعت می‌خوام، پس این جواب می‌ده؟ هر تایمی که بخوای میگیره.
مسعود: هر تایمی که بخوای میگیره.
­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­
شش ساعت بعد:
امین: روش رای دادن در مسابقه دویچه‌وله به این صورت هست که هر ۲۴ ساعت می‌شه دوباره رای داد ...

امین ثابتی






از این‌جا به بعدش رو هنوز نمی‌دونم. از امین خبری نیست٬ حتما داره اسکرین شات می‌گیره!
پس تا بعد.